Σήμερα η μουσική που ακούγεται στα σκυλάδικα είναι συνυφασμένη με την υποκουλτούρα της, και η απήχησή της συχνά περιορίζεται εκεί. Γι' αυτό πολλές φορές αποτελεί εύκολο στόχο κριτικής από την "έντεχνη" ή "υψηλή" μουσική.

 

Οι γάβ είναι εδώ για να αμφισβητήσουν αυτή την άποψη, και να φέρουν σπουδαία έργα αγνώστων και μη στιχουργών κοντά στην υψηλή αστική τάξη, αλλά και στους κύκλους των διανοούμενων.

Οι μουσικές λεπτομέρειες που κάνουν το σκυλάδικο διαχρονικό είναι η διαστροφή μας. Και ο λόγος ύπαρξής μας.

 

Ευχαριστούμε που μας ακούτε.

Μ. Χατζιδάκις (1983)

«Η λαϊκή μουσική της εποχής εκείνης (...) τα τραγουδάκια που τραγούδαγε όλος ο κόσμος ήταν ηλίθια και εξακολουθούν να είναι ηλίθια φυσικά. Πάντα είναι ηλίθιο ένα κατασκεύασμα που προσαρμόζεται στις φωνητικές δυνατότητές μας. Το λαϊκό τραγούδι πρέπει να μας εκφράζει (...) Λοιπόν τα τραγουδάκια που τραγουδάει ο κόσμος είναι βιομηχανικά κατασκευάσματα ­(...) Μερικές φορές είναι πολύ καλά αλλά τις περισσότερες φορές είναι ηλίθια ­ αρκεί να είναι στις δυνατότητες τις τραγουδιστικές μας, τις φωνητικές μας, για να μπορούν να μας απασχολούν στις ιδιωτικές στιγμές μας, στις στιγμές εκτονώσεως, στις στιγμές διασκεδάσεως».

Μ. Θεοδωράκης (2004)

«Οι κυρίες που αγόραζαν βασικά τους ακριβούς δίσκους των 33 στροφών δεν ήθελαν φυσικά ούτε ν’ ακούσουν περί Δραπετσώνας και «φτωχοπλυσταριών». Αυτές είχαν τα μπάνια τους, τα σαλόνια τους, την άνετη κοσμική ζωή τους κι αν παρουσιαζόταν κάποιο πρόβλημα ήταν κυρίως συναισθηματικού χαρακτήρα. Κάποιος εραστής τις εγκατέλειψε, κάποιος σύζυγος τις κεράτωσε κλπ. κλπ.»

Γ. Μαρκόπουλος (2002)

«Το είδος που διοχετεύεται σήμερα απ' τα μέσα επικοινωνίας είναι αυτό που λέμε «σκυλάδικο», ένα φρικτό λαϊκίστικο είδος, το οποίο έχει προξενήσει ανυπολόγιστο κακό στη χώρα μας. Με πονηρούς τρόπους και με τη βοήθεια της σύγχρονης τεχνολογίας, οι επικεφαλής των μονοπωλίων και των εταιρειών αναγκάζουν τα παιδιά μας να στραφούν προς τα εκεί, ενώ ταυτόχρονα φροντίζουν να τους κρύβουν αυτά που αξίζει ν' αγαπήσουν και να τους αρέσουν.»

Οι μουσικοί και οι τραγουδιστές παρουσιάζονται ως λαϊκοί άνθρωποι με απολούς τρόπους, που έχουν οι ίδιοι βιώσει τη μοίρα των φτωχών στρωμάτων, ενώ τα τραγούδια θεωρείται ότι συνεχίζουν να δημιουργούνται και να διαδίδονται...

© 2015 γ|α|β